Georges Franju'nun yönettiği 1960 yapımı 'Eyes Without a Face' (Les yeux sans visage), korku sinemasının sınırlarını zorlayan ve türün kült eserleri arasında gösterilen bir başyapıttır. Film, trafik kazasında kızının yüzünün tanınmaz hale gelmesine neden olan Dr. Génessier'in, onu iyileştirmek için genç kadınları kaçırıp yüzlerini nakletmeye çalışmasının etik ve psikolojik derinliklerini inceler. Pierre Brasseur'un Dr. Génessier rolündeki soğukkanlı ve saplantılı performansı, filmin gerilimini en üst seviyeye taşır. Edith Scob ise maskeli kız Christiane rolüyle, acı ve masumiyeti aynı anda yansıtarak unutulmaz bir karakter yaratır. Franju'nun yönetmenliği, filme hem şiirsel bir görsellik hem de rahatsız edici bir gerçekçilik kazandırır. Sade öykü anlatımı, güçlü atmosferi ve şok edici sahneleriyle (özellikle yüz nakil ameliyatı sekansı) izleyiciyi derinden etkiler. Sürrealist ve gotik unsurları bir araya getiren bu film, sadece bir korku hikayesi değil, aynı zamanda suçluluk, obsesyon ve güzellik takıntısı üzerine derinlemesine düşündüren bir psikolojik dramadır. Görsel estetiği, Albinoni'nin Adagio'sunun kullanımı ve etik sorgulamalarıyla 'Eyes Without a Face', sinema tarihinin en etkileyici ve özgün korku filmlerinden biri olarak kabul edilir. Fransız sinemasının bu karanlık incisini izlemek, klasik korkunun nasıl sanatsal bir dille anlatılabileceğini görmek isteyen her sinemasever için bir zorunluluktur.